Bodrum’da Zamana Meydan Okuyan Dostluk: 67’liler!

Öğretmen Ali İhsan Yücel, o dönemde ders saatinin az olduğunu belirterek öğrencileri ile kurduğu özel bağı, “Ders saati az olduğu için öğleden sonra gençlerle birlikte tekneyle balık tutmaya giderdik. Akşamları da mutlaka birileri misafirliğe davet ederlerdi. Bu şekilde kaynaşırdık” diyerek aktardı.

Öğrencilerinin hafızasında yer eden saç tıraşı zorunluluğu ve futbol yasağına ilişkin anıları da değerlendiren Yücel, durumun tamamen okul yönetmeliğinden kaynaklı olduğunu ifade etti;

“Okul yönetmeliğinde bunlar resmi olarak yasaktı. Ben de yönetmeliğe uymayan öğrencileri kurallar gereği uyarıyordum. Futbol, öğrencilerin sağlığı açısından uygun görülmüyordu. Bacakların çarpık olabileceği düşünülüyordu. Saç ve sakal tıraşı da yine yönetmeliğin bir parçasıydı. O dönemlerde bit vakaları oldukça yaygındı. Bu nedenle tıraş olmak önemliydi.”

Yıllar sonra öğrencileriyle yeniden bir araya gelmenin kendisine büyük mutluluk verdiğini dile getiren Ali İhsan Yücel, duygularını, “Ömrüm uzarsa öğrencilerimin enerjisiyle uzar derim. Onları gördüğüm zaman gerçekten çok mutlu oluyorum.” sözleriyle ifade etti.

“Sürgünlüğü maviyle birleştirdik, İyi ki sürdüler…”

Türkçe Öğretmeni Hatice Yücel, 1980-1985 yılları arasında Bodrum’un Gündoğan mahallesine sürgün edildiği yıllardan bahsederek;

“Sürgünlüğü maviyle birleştirdik. En güzel insanları tanıdık. Devlet bizi sürgün olarak gönderdi ama Gündoğan halkı bize sürgünlüğümüzü unutturdu.

80-85 yıllarında öğretmenlik yaptık. Henüz ortaokul yeni açılmıştı ve sadece 14 öğrencimiz vardı. Her biriyle göz göze bakarak öğretmenlik yaptım. Hepsinin bazlamasının tadı var ağzımda. İyi ki sürdüler…

O dönemde uygulanan sürgün politikasına tepkisini dile getiren Hatice Yücel, tüm zorluklara rağmen Bodrum’da görev yapmış olmaktan gurur duyduğunu ifade etti;

“O dönemin politikasını hiçbir zaman affetmiyorum. 35-40 yaşındaki öğretmenleri farklı farklı şehirlere dağıttılar. Bugün bu noktaya geldiysek o zamanlar ses çıkarılmadığı için geldik, belki de hak ettik. Ama ben hiçbir zaman ceza olarak görmüyorum. Onur duyuyorum Gündoğan’da oldugum için. ‘Yaşasın Gündoğan!’ diyorum…“

1967 Bodrum Oraokulu’na da değinen Hatice Yücel, kahvaltı masasında bulunan her öğrencisinin ortaokul yıllarındaki hallerini hatırladığını ifade ederek, “İyi ki öğretmenim ve iyi ki bugün bu yaşta, burada kahvaltıdayım!”  sözleriyle duygularını paylaştı.

60. Yıl Hazırlıkları Başladı: “67’liler” Kitap Oluyor!

Gelecek yıl dostluklarının 60. yılını kutlamaya hazırlanan “67’liler”, şimdiden özel etkinliklerin planlamasına başladı. Hatice Yücel, 60. yıl anısına “67’liler”in anılarının yer alacağı özel bir kitap hazırlamak istediğini ilk kez Sokak TV aracılığıyla duyurdu.