Ben Neymişim Be Abi? / Bülent Korman “Sokak” Yazıları…

Bir atı suya götürebilirsin
ama zorla su içiremezsin,
Bir kişiye gerçeği gösterebilirsin.
ama zorla düşündüremezsin
“Hayat hiç kimsenin etrafında dönmez.
Herkesle birlikte yürür” demiş bir Şair.

Bunu görebilmiş, hayatını samimiyetle öyle tanzim etmiş -tanıdık- kaç kişi var?

Ömrünü “Ben neymişim be abi!” oyunu peşinde geçirmeyen?

“Kırtıpil” diye küçümsenmişti bu yalın gerçeği öneren kişi.

Çünkü
“Yaz Yağmuru” hikâyesinde, onun ‘çağrışımlı kullanımlarından’ biri olan “takvim dışı yaşamak” ile
“güncellikle sürüklenmeye bırakılmamış bir yaşama biçimini” kast etmişti.

En azından, belki zamanla “olgunlaşmayı”.

‘Bir atı suya götüren adam’ gibi yaşamayı sürdürmüş hayatı boyunca.

Elinden gelen o kısmı olmuş.
Gerisi okurunun bileceği.

Oğuz Atay da, yaşamında bir izi olanları sırtında bir torbada, kendiyle taşıdığını söylerdi.

Çünkü “Sahih yakınlık” part-time bir şey değildir.

Onlar gibi düşünebilenler çoğunlu olsaydı, belki bu kadar çok yaygınlaşmazdı Yalnızlık.

O Şair’in adını başlık olarak taşıyan bir kitapta şöyle bir tespiti var:

“Sonsuz boşlukta ‘ipi kopmuş uçurtmalar gibi’ yüzenler, hep birbirine benzeyenler ve hiçbir şeyi tanımaz olanlar.”

Şu mısralar onun:

“Baksak aynalara
Tanır mıyız kendimizi,
Tanır mıyız bu kaskatı
Bu zalim inkârın arasından
Sevdiklerimizi.

Ben zamanı gördüm,
İçimde ve dışımda sessiz çalışıyordu,
Bir mezar böyle kazılırdı ancak”

“Zaman Kırıntıları”-1950
A H Tanpınar

Bülent Korman / Eylül 2025