Halkın Ortak Öfkesi: Defol Cengiz / Sedat Kaya “SOKAK” Yazıları…

“Bu kesin Cengiz’e gider.”

Ne kara delik, ne ışık yılı, ne de kuantum olasılıkları… Türkiye’de en istikrarlı fizik yasası: Bir talan varsa, Cengiz mutlaka oradadır.

Havada var.

Karada var.

Denizde var.

Ormanda zaten en çok o var.

Yani bu memlekette kuş uçsa, rüzgâr esse, o rüzgârın estiği projenin rüzgâr türbinini yapan bile neredeyse aynı firma olacak.

Antik çağ insanları elementleri sayarken “toprak, su, ateş, hava” derdi.

Türkiye 2025 versiyonunu yazsak şöyle olur.

Toprak, su, hava, ateş ve Cengiz.

Eskiden bir işin olmayacağını anlatmak için “Bu iş yaş” denirdi.

Şimdi daha realist bir ifade var:

“Cengiz gelir, avucunu yalarsın.”

Orman mı düzenlenecek?

Havalimanı mı yapılacak?

Liman mı büyütülecek?

Otoyol mu döşenecek?

Maden mi açılacak?

Hepsi Cengiz’e…

Listeye şöyle bakınca insan “Acaba Türkiye aslında bir şirketin şubesi mi?” diye düşünmeden edemiyor.

Devletin Bakanlıkları bile değişti.

Enerji Bakanlığı

Çevre Bakanlığı

Ulaştırma Bakanlığı

Cengiz İşleri Bakanlığı

Eskiden kamu kurumlarının hiyerarşisi daha netti.

Genel müdür, daire başkanı, uzman…

Ama şimdi devletim yönetim şeması şöyle:

Cumhurbaşkanı

Bakanlar

Cengiz

Diğerleri

İş öyle bir hal aldı, ülkenin ekosistemde yeni bir tür oluştu: Cengiz Habitatı..

Ekosistem bilimciler yeni kavramlar öneriyor:

“Türkiye Biyomları: Orman, Sulak Alan, Çöl ve Cengiz Habitatı.”

Buralarda canlı çeşitliliği çok fazla değil…

Genelde bu baskın bir tür.

Şöyle çalışıyor.

Orman Kesiliyor

Dağ Oyuluyor

Kıyı Betonlanıyor

Paralar Cengiz’e gidiyor

Yıllar içinde ihale kanunu 200’ün üzerinde değişti.

Ama sonuç hiç değişmedi.

Her değişiklik sonrası millet “Bu kez belki rekabet olur” dedi.

Oldu.

Her ihalede rekabet vardı.

Cengiz kendisiyle yarıştı.

Newton, Türkiye’nin bugünkü halini görse fizik yasalarını değiştirirdi.

Kütle çekim yasası.

Enerjinin korunumu.

Işığın sabit hızı.

Entropi artışı.

Cengiz cebe indirme hızı yasası.

Ve işin en ironik yanı ne biliyor musunuz?

Bu ülkede herhangi bir yerde bir problem çıktığında, bir doğa katliamı patladığında, bir yol çöktüğünde, bir ihale koktuğunda halk artık refleks gibi aynı cümleyi kuruyor.

“Ulan yine Cengiz mi?”

Siyasetçiler konuşuyor, bakanlıklar açıklama yapıyor, şirketler savunma yayınlıyor…

Ama meydanlarda bir pankart bütün gürültüyü bastırıyor.

“DEFOL CENGİZ!”