Hoş Geldin Sıpa / Sedat Kaya “SOKAK” Yazıları…

Datça’da günlerce tartışıldı, adeta yer yerinden oynadı; “Belediye Valilik fermanıyla yaban eşeklerini topluyor.”

Kimi trafik güvenliği dedi, kimi hayvan hakları. Ama asıl yürekleri burkan şey, hamile bir eşeğin şaibeli veterinerin anestezisiyle bayıltılıp yere düşürüldüğü o sahneydi. O görüntü bütün ülkeye yayıldı. İnfial oldu.

“Ya karnındaki yavruya bir şey olursa?” sorusu, öfke ile endişeyi aynı anda büyüttü.

Fakat hayat, genelde insandan daha bilge bir plan yapar.

Geçtiğimiz günlerde Alavara yamaçlarından bir haber geldi. O hamile eşek doğurdu. Çam kokulu yolların, zeytin yapraklarının hışırtısının ortasında küçücük bir sıpa gözlerini dünyaya açtı. İlk adımını ürkekçe attı, sonra annesinin gövdesine yaslanarak sütünü emdi. O an, bütün tartışmaların üstünü örten bir hakikat yükseldi.

Doğa, insandan çok daha dirençlidir.

Şimdi Alavara’da eşekler sürü halinde özgürce yaşıyor. Kimi dere kenarında su içiyor, kimi ormanın gölgesinde uyukluyor. Ve artık sürünün içinde yeni bir can var. Küçük bir sıpa…

Büyüdükçe sadece annesinin değil, bütün Datça’nın umuduna dönüşecek.

Belki bir gün çocuklar onu görecek, yanına koşup havuç uzatacak. Belki turistler fotoğrafını çekecek, “İşte Datça’nın eşekleri” diye anılarına yazacak.

Ama insanoğlu için asıl anlamı başka olacak. O sıpa doğanın kendi yolunu bulduğunu hatırlatacak.

Çünkü mesele eşekleri yoldan çekmek değil. Onlara, bu toprağın bütün canlılarına yaşanabilir bir dünya bırakabilmek.

Hoş geldin sıpa.

Ömrün uzun, yolun açık olsun.

Fotoğraf: Yusuf Ziya Özalp