Bu Yağmur da geçer Elbet -Sedat Kaya “Sokak” yazıları…
BU YAĞMUR DA GEÇER ELBETAçtım ellerimi göğe
“Yağmur ol da düş” dedim
Toprağıma beton inmesin
Dalım kırılmasın
Damla damla düşledim
Ben bir zeytin kadınıyım
Köyümde rüzgarla büyüdüm
Ocağım taş, sofram yaprak
Suyumu gözümle süzdüm
Şimdi Ankara’dayım
bir parkta
Adını taşıyan bir şairin gölgesinde çadır kurduk
Açlık grevindeyiz
Havamız, suyumuz madencilere satılmasın diye
O şairin adı Cemal’di
Soyadı Süreya
Şiirler yazardı
Şimdi bizim açlığımıza sessizce ağlıyor olmalı
Çadırda titrerken gece
Yorgan değil, umut örter beni
Bir çocuk gibi sarsam da dizlerimi
Korkutmuyor açlık beni
Aç değilim aslında ben tokum
Çünkü toprağa dokundum,
Satmadım rüzgarı, yağmuru
Kirli el sürmedim köyüme
O zeytin ki, mezarımda gölgedir
Köküyle tutar bizi hayata
Bir madenci bakınca bunu göremez
Çünkü onun gözü paradan başkasını görmez.
Açım ama başım dik
Dilime düşmedi yalan
Biz düşersek bu uğurda
Bir çiçek bile doğmaz doğada
Sormasın kimse “Nedir derdin?”
Derdim dağda, daldadır
Yaralayan taş değil bizi
Satılık vicdanlardır
Bu yağmur da geçer elbet
Çeker gider bulutlar
Ama bu utanç, bu suskunluk
Onların sırtında yıllarca kalır.
Yazarın Son Yazıları
Bir Yorum Yazın
Ziyaretçi Yorumları - 0 Yorum