Atlar da Yas Tutar – Sedat Kaya “SOKAK” yazıları…
İzmir Seferihisar’da yangın söndü.
Orhanlı köyünün yanık topraklarında, küllerin arasında bir sessizlik hakim.
Rüzgar bile susmuş. Geriye sadece dumanın ağır kokusu ve yanmış toprağın dili.
Ve orada bir at duruyor.
Yalnız.
Şaşkın.
Yaralı değil ama kalbi küle dönmüş gibi.
Gözleri kımıldamıyor. Ayakta duruyor ama ruhu çökmüş.
Su içmiyor.
Yemek yemiyor.
Sadece başını yukarı aşağı sallıyor durmadan.
Sanki “neden?” diye soruyor göğe, yanıt alamayacağını bile bile.
O yangından kurtuldu ama ormanı yok artık. Gölgesine sığınacak ağacı kalmamış.
Belki yavrusunu, belki annesini kaybetti.
Kokular yok artık.
Otların, çiçeklerin, serinliğin kokuları.
Hepsi bir anda yandı gitti.
Ve kim bilir, kaç sabah şakıyan kuşlara uyanmıştı da şimdi sadece dilsiz bir gökyüzü var üstünde.
Bu bir hayvanın yas tutuşu.
Bir canlı olarak doğanın matemine ortak oluşu.
Bazen bir çığlık olur yangın.
Bazen suskunluk olur.
İşte bu atın sessizliği, o çığlıktan daha çok yakar içimizi…
Yazarın Son Yazıları
Bir Yorum Yazın
Ziyaretçi Yorumları - 0 Yorum